Kenniscentrum The Silver Mountain

Lees hier onze columns over de financiële wereld, nieuwsberichten en tips bij het kopen van goud en zilver.

navbar-banner

Het probleem van overheden en centrale banken

17-03-2016 Gerard

Al jaren roep ik dat het echte probleem van de crisis bij de overheden ligt en niet in de economie. Je hoort er verder ook niemand over. Tot mijn grote verbazing hoorde ik voor het eerst exact dezelfde mening ook van iemand anders. Niemand minder dan Marc Faber die daar alles behalve een blad voor de mond deed hierover. Hij maakte vierkant gehakt van overheden en dan vooral het op hol geslagen socialisme van Europa. Wat is er precies aan de hand? Wat is er mis gegaan? Waarom horen wij hier niets van in de media? Ik zal trachten uit te leggen hoe dit spelletje gespeeld wordt.

De economie op zich draait wel. Met zulke lage rentes en bergen cash geld is er ook geen enkel probleem voor de meeste bedrijven. Al draait de maakindustrie wel wat minder, de dienstensector doet het daar tegenover wel wat meer. Het blijkt ook wel, want aandelen en bedrijfswinsten deden het niet slecht sinds de crisis van 2008. Nu zitten we nog lang niet op het niveau van 2007, maar daar zullen we ook niet meer komen voorlopig. Innovaties waren ook al gigantisch sinds 2009 en pakten goed uit. Denk maar eens aan smartphones, tablets, zonne-energie, en ga zo maar door. Hierin moet je de crisis ook niet zoeken ook al wijst iedereen hier naar. Het probleem ligt echt bij de overheden, maar om dit kaartenhuis overeind te houden spreekt niemand daarover. Vooral de media niet, gedreven door de angst dat door hun schuld het vertrouwen weg kan vallen in de politiek. Want dit is gevaarlijk. Hier speelt zelfcensuur. Het probleem is de alsmaar hogere schulden die overheden op zich nemen, daaraan vast zit natuurlijk de steeds hogere belastingdruk op de bevolking. Daarom levert de bevolking steeds meer koopkracht in. Ieder van ons heeft dat ook gevoeld vanaf 2008 tot nu. Nu zeggen vooral socialistische overheden dat de schuld van hun ellende bij de multinationals ligt zoals Shell, Apple, Google, auto-industrie. Die zouden geen belasting betalen. Een grove leugen, want de consument betaald uiteindelijk alles. Van elke liter benzine die Shell levert aan de pomp is 95 cent belasting, accijns plus BTW. Op de auto-industrie vangt de overheid ook 50% van alle auto’s aan BTW en BPM. Van elke premie op een verzekering vangt de overheid ook 21% extra aan assurantiebelasting. Daarnaast bieden multinationals miljoenen mensen een baan. Van elke baan moet tussen 37% en 52% inkomstenbelasting naar de overheid. Hoezo betalen ze geen belasting? Waar hebben politici het eigenlijk over. Als er ergens veel belastinggeld wordt binnen geharkt dan zijn dat de multinationals wel. En, nogmaals, wat maakt het uit, de consument betaald uiteindelijk toch alles.

Buiten dit alles om is het gewone volk gewoon eigenaar van al die multinationals. Denk alleen maar eens aan onze pensioenfondsen welke 80% van het eigen vermogen van alle multinationals bezit. Waarom staan dan al die politici zo te liegen tegen het volk? Om hun eigen fouten op een ander af te wijzen, plus aannemelijk te maken dat de belastingen nog verder omhoog moeten. We werken nu al in een kalenderjaar tot half november voor de belastingdienst. Blijven amper 6 weken van over voor jezelf. Toch willen vooral socialisten nog lagere lonen door meer belastingdruk. In ruil daarvoor verlangt het volk wel dat er een goede verzorgingsstaat ingericht wordt. En op zich valt daar echt wel wat voor te zeggen. Maar hier gaat het extreem fout. De verzorgingsstaat is failliet en de belastingdruk wordt steeds hoger en hoger. De AOW leeftijd gaat in fasen omhoog naar 70 jaar terwijl bijna iedere 50 a 55+ op straat komt te staan en geen baan of uitkering meer kan krijgen. De 55+ daklozen zijn gigantisch aan het toenemen, konden we onlangs lezen. Dit zijn echt geen heroïnespuiters of alcoholverslaafden. Hier zitten mensen tussen met topbanen of een goed lopend eigen bedrijf. Vanaf je 40e zou je eigenlijk al moeten sparen om dat gat tussen 50 en 70 jaar te kunnen overbruggen. Maar we weten dat de overheid ook het spaargeld afpikt van het volk. En waarvan moet je dan sparen? De meeste mensen kunnen niet eens meer rondkomen. Heb ik het nog niet eens over de hopeloze toestanden van 70+. Verzorgingstehuizen worden afgeschaft. Waar is in godsnaam die verzorgingsstaat dan gebleven? Gewoon failliet en daar staan hopeloze schulden voor in de plaats, en niemand mag dit weten.

Schulden van overheden zijn gemiddeld sinds de crisis met 100% tot 200% gestegen met uitschieters tot meer dan 300%. Nu is dit niet zo erg, zegt men, want de rente voor overheden staat op 0% tot negatief. De enige echte reden waarom rente nooit meer omhoog kan. Dit is tevens de reden dat centrale banken niet meer onafhankelijk zijn zoals zou moeten. Ze zijn allemaal in dienst van de overheid. Want als overheden dreigen om te vallen gaat de risico-opslag op de obligatierente fors omhoog. Dat zou een overheid niet meer aan kunnen en gaat failliet. Met extreme armoede en oorlog tot gevolg. Dus een centrale bank kan eigenlijk niet meer onafhankelijk zijn in deze schuldencrisis. Ze hebben alleen nog maar de taak overheden overeind te houden, kost wat kost. Volgens Faber (en mij) komt dat omdat de overheden te groot en te duur geworden zijn. Dit draai je niet zomaar terug. De economie in Europa draait voor 60% tot 70% op de overheid en dit percentage groeit steeds harder. In de VS is dit een flink stuk minder, maar daar draait de economie ook een flink stuk beter. 60% overheid kun je onmogelijk nog kapitalisme noemen, en dat is het dan ook niet. Daarbij vernietigd de regelgeving steeds meer het echte kapitalisme en de vrije markt. Dus politici die schelden op het kapitalisme kramen onzin uit want het bestaat hier niet meer. Het is plan economie geworden geheel geleid door 10.000den ambtenaren vanuit Brussel. Dit soort van socialisme spreekt jonge mensen wel aan. Vooral in de VS zijn het bijna uitsluitend jongeren die op Marxist Bernie Sanders gaan stemmen. Oudere mensen hebben te vaak de totale ondergang van socialistische heilstaten gezien en tonen veel meer liberaal en conservatief stemgedrag. Marc Faber is in ieder geval een felle aanhanger van Donald Trump. De enige die de elitemacht die al deze ellende veroorzaakten aan het wankelen kan brengen. In Europa zie je hetzelfde patroon. FN groeit steeds harder in Frankrijk, Wilders in Nederland en nu ook met de opkomst van AFD in Duitsland. Buikpijn voor de elite dus in hun ivoren torens. Maar ook Wilders, Trump, Le Pen, Farage, en noem ze maar op, kunnen deze gigantische puinhoop niet zomaar herstellen. De elite zal het volk blijven belazeren, voorliegen en leeg stelen. Dat er met de politiek iets staat te gebeuren staat wel vast. Als het vertrouwen in de huidige politiek wegzakt kun je anarchie verwachten, wat op zijn beurt nog tot veel erger kan gaan.

Al met al gaat de boel instorten met de politiek en “niet” de economie. Ook niet met de financiële markten. Maar in die laatste ga je wel de eerste barsten zien. De financiële markten zijn immers al failliet door het wanbeleid van de centrale banken. De “financiële markten” is eigenlijk een verzamelnaam voor alles, ook wijzelf als spaarders of beleggers. Als slechts 1% van de financiële markten zich zou terugtrekken in bijvoorbeeld goud, zou de economie al geheel tot stilstand komen. Zo groot en massaal is dit wel. Dus als het ergens in de wereld begint te stinken, dan ruiken de financiële markten dat als eerste. Dat zagen we overduidelijk in 2008. Natuurlijk zullen dan weer opnieuw de financiële markten de schuld krijgen van alle onheil in de wereld. Vooral politici vertellen dit graag. Net zoals het altijd de schuld is van de kanarie als die sterft in de kolenmijn. Geen enkele overheid in de hele geschiedenis die te groot en te duur geworden is t.o.v. het GDP, heeft dit overleeft, aldus Marc Faber. Ofwel men moddert door als totalitaire staat in bittere armoede en honger zoals Noord Korea. Zo kan Europa dit ook niet overleven. De overheden hadden hun eigen probleem moeten oplossen, niet Mario Draghi.

 

Wat Draghi nu deed is levensgevaarlijk, volgens Welling en steeds meer economen. Al staan politici hiermee te juichen, de hele welvaart kan met deze extreme maatregelen instorten in Europa. Wat hij deed is goed voor de overheden maar dodelijk voor de economie. Al gaf Draghi nu wel aan dat ze aan het einde zitten met wat ze kunnen doen, waar voor enkele jaren geleden nog “alles doen, kost wat kost” werd gezegd.

Over de maatregel QE is nogal wat verwarring en misverstand over. Dit QE geld stroomt helemaal niet in aandelen. Het werkt als volgt. Van het vers geprinte QE geld worden in Europa voor 80 miljard per maand staatsobligaties gekocht. Dit verhoogt de aanbodzijde van obligaties en hierdoor zakt de rente. In die obligaties is dus geen plaats meer voor het gebruikelijke beleggingsgeld in omloop zoals geld van pensioenfondsen, verzekeringsmaatschappijen en andere institutionele partijen. Dit geld, wat geen plaats meer krijgt in obligaties, stroomt dan massaal naar de aandelenbeurzen. QE geld wat in staatsleningen stroomt, stroomt via de overheid in de economie, maar niet in het gezonde deel daarvan. Dit stroomt niet in bijvoorbeeld investeringen voor o.a. infrastructuur. Het stroomt voor een groot deel naar de uitgaven die de economie niets bijdragen, zoals ontwikkelingshulp, uitkeringen, e.d. Door de QE wordt de geldhoeveelheid wel degelijk verhoogd, maar daar moet nog wel geld van afgetrokken worden wat uit de economie stroomt, zoals o.a. aflossingen schulden en faillissementen. De echte aanwakkeraar van inflatie is de loon/prijsspiraal. Vandaar dat er tegenwoordig meer gekeken wordt naar de stijging uurlonen dan naar de werkloosheidscijfers. Dan zien we het gemiddelde uurloon dalen in Europa en maar heel licht stijgen in de VS. Dalend uurloon haalt prijzen vervolgens ook omlaag en dat heet dan deflatie. Het is deze spiraal die centrale banken maar niet kunnen doorbroken. Om nog een stapje dieper te gaan, uurloon zelf zegt nog niet alles. Het is de koopkracht die daaraan vast zit die het doet.

En dan ziet het plaatje er helemaal beroerd uit. Want koopkracht daalt onafgebroken hard al meer dan 10 jaar lang. Belastingverhogingen hebben de koopkracht zo ver uitgehold dat er van echte economische groei geen sprake meer kan zijn. Hier raken we dan de kern van het probleem. Met de veel te hoge belastingdruk zijn we met het probleem dan weer terug in de politiek en niet in de echte economie. De rem op de economie is dus de overheid, noodgedwongen door de veel te grote uitgaven die ze doen. Vandaar dat alles wat gedaan wordt politiek is en niet meer vrije markten en economisch. Om te zien wat de toekomst ons brengt moeten we dus kijken naar de politieke ontwikkelingen. Zoals de politiek de drijvende factor was in de failliete socialistische heilstaten, zo zitten we in Europa op exact hetzelfde vlak. Kapitalisme bestaat ook hier niet meer. Welvaart wordt ons enkel nog aangeboden door steeds meer uitgeven dan er binnenkomt, dus schuldopbouw. De centrale banken bieden dit geld aan door het gewoon uit het niets te printen, de QE’s. Geld wat uiteindelijk gewoon doorstroomt in uitkeringen van AOW, WAO, Wajong, bijstand, etc. Geld waar de helft van Nederland van moet leven op dit moment. Geld wat niets toevoegt aan de economie.

Overheidsschulden zijn tegenwoordig bij steeds meer landen meer dan 100% van het GDP, waaronder de VS. Dit is tegenwoordig niet meer zo erg omdat de rente hierop negatief is. Als de rente stijgt vallen deze landen om als dominoblokken. De rentelast is dan niet meer op te brengen. Men zal er dus alles aan doen om de rente zo laag te houden. De goudprijs is gebaseerd op lage rente, mits de rente in ieder geval onder de inflatie ligt. Goud en zilver beleggers hebben dus totaal niets te vrezen voor renteverhoging. Binnen dit geldsysteem is het voor 99,9999% onmogelijk geworden dat rente ooit nog hoger wordt dan de inflatie. Zelfs bij deflatie gaat rente gewoon mee en wordt negatief. Negatieve rente is de trend voor de komende jaren en dit is de turbo op de prijs van edelmetaal. Men zou als belegger in edelmetaal meer angst moeten hebben voor politieke ontwikkelingen dan voor rente- en inflatiestijging. Gelukkig is Trump een goudbelegger, maar Bernie Sanders haat goud en zilver. Die Sanders haat eigenlijk alle beleggers en wil zelfs Wall Street en Nasdaq afschaffen. Beleggen past sowieso niet in het socialisme, in welke vorm dan ook. Een ding is zeker, de presidentverkiezing in de VS gaat een nieuwe trend zetten. De politiek bepaalt en niet meer de economie op eigen benen. Een slechte ontwikkeling. Het is wel opvallend dat alleen Marc Faber dit inziet. Hoewel de vereniging van centrale bankiers, BIS, ook regelmatig waarschuwde voor het drama wat komt indien de politici hun verantwoordelijk niet nemen. Hoofdzakelijk socialisten weigeren om iets te doen. Helaas, ze zijn wel aan de macht en zullen dat blijven. Daarom doen ze ook niks. Overheden kleiner en goedkoper maken past ook niet in de socialistische ideologie. Kort samengevat zijn er twee dingen aan de hand; 1. centrale banken die niet meer onafhankelijk zijn, 2. overheden weigeren te hervormen of te bezuinigen. Maar dit zult u nooit horen in de media.

 

qe1

 

Disclaimer: Dit artikel is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.